Getrokken door Paul Sluyts, zonder dat ik me ervan bewust was.
Poort
Jawel, het is weer van dat: ik vertrek straks weer op LARP.
Voor de 23ste keer met dit personage, het heeft dus al driëentwintig weekends overleefd. Ik denk dat ik ermee begonnen ben in 1996 of zoiets, en ik speel het nog altijd met zeer veel goesting.
Ja, het personage heeft wel wat meegemaakt: ettelijke keren doodgemept en toch weer op het nippertje gered. Getrouwd met grote ceremonie, kinderen gekregen, kinderen afgepakt, weduwe geworden, een lief opgedaan, lief ook doodgekregen… Op een bepaald moment waren we met twaalf in de stam (ik speel een barbaar-sjamaan), nu zijn we nog met vier. Ik heb ettelijke ceremonies voor de spirits gedaan om barbaren op te nemen in de stam, ik heb helaas ook ettelijke barbaren begraven… Ik ben professor-chirurgijn geworden, heb ettelijke armen en benen aangenaaid en zelfs anderen uit de dood teruggehaald, ik heb menig monster, demon of duivel naar de andere wereld geholpen… Ik heb me eigenlijk beestig geamuseerd.
Maar nu is het verschil tussen beginnende spelertjes level 1 net iets te groot geworden met personages zoals ik, die toch wel ietsje machtiger zijn. En dus is er een reset: iedereen die hoger is dan level 6, moet verplicht stoppen. Je krijgt de tijd om uit te bollen en een exit te voorzien, je mag ook gewoon stoppen en iets anders beginnen.
Mijn nieuwe personage ligt alvast klaar, compleet met outfit en al. Alleen kan ik nog even geen afscheid nemen van Gork, niet zolang er nog barbaren van mijn stam rondlopen. En dus ga ik dit weekend nog eens Gork spelen. Met volle goesting.
Ankoria
Vandaag was er dus opnieuw Ankoria, de kinderlarp van Oneiros. Voor wie geen flauw idee heeft waar ik het over heb: ik heb het hier al eens uitgelegd.
Wolf keek er al weken naar uit, raadpleegde de kalender die in de keuken hing, en telde af hoeveel dagen er hem nog scheidden van zijn tovenaarspersonage. Donderdag had ik plots zitten bedenken dat Kobe misschien nog geen zes is, maar dat hij eigenlijk toch ook al bijzonder flink is, dat zijn broer hem wel op sleeptouw ging nemen, en dat hij dat superwijs zou vinden. Er lopen nog van die kleintjes rond, en daar hebben ze geen problemen mee, zolang er een van de ouders in de buurt is. En Bart zou het ook niet erg vinden, zo’n papa-dochterdagje, zonder zonen in de buurt.
Hij kon op de valreep nog mee, en dus reed ik deze morgen met mijn twee kinderen en Koen en Quinten naar Mol. We hadden allemaal lichte kleren en veel zonnecrème mee, in zwaar contrast met vorig jaar oktober toen het quasi van het begin tot het einde regende.
Wolf zag het op slag weer helemaal zitten, legde het systeem aan zijn broertje uit (die daar wonderwel mee weg was) en was binnen de kortste keren al aan het spelevechten met een paar anderen. Van die moussen en latexen wapens, ik kan het iedereen aanraden.
Zelf heb ik de meest uiteenlopende rollen gespeeld: hofdame, boertje, pixie, roversleider, genezer… Maar altijd wel ergens met een oogje op de kinderen, uiteraard. Op een bepaald moment heb ik een hysterisch huilende Kobe uit het spel gehaald: ze werden aangevallen door een hoop monsters, en er zat een grote, boze en vooral vreselijk indrukwekkende wolfman achter hem aan. Het ventje was écht bang, en hij niet alleen: er waren er meerdere aan het huilen van de schrik, wat dus eigenlijk niet de bedoeling is.
Toen hij wat bekomen was op de schoot van zijn mama, verklaarde hij gedecideerd dat hij niet meer ging meespelen, alleen toekijken: het was veel te eng. Een paar anderen hebben hem dan maar meegenomen naar het spelkot en hem het kostuum getoond en laten aanraken, en toen was het al een pak beter. Maar toch: hij is er nog altijd niet uit of hij bij een volgende editie wel wil meedoen. De ene keer zegt hij van wel, omdat het zo leuk was, een andere keer dan weer niet omdat het veel te griezelig was. Maar hij is er wel mee bezig, want hij begint er geregeld weer over.
En Wolf? Die heeft zich te pletter geamuseerd, en zit nu alweer te vragen wanneer de volgende komt.
366 – 26 mei
Escapisme
Jawel, ik ben er weer voor een namiddag/nacht vanonder.
Ik ga weer eens met een bende van een zestigtal volwassenen de idioot gaan uithangen (zoals een van mijn leerlingen het subtiel uitdrukte) en ga in Zottegem de barbaar gaan spelen. Larp, weet u wel? Ik zal er de enige barbaar zijn, maar de rest zijn evengoed vrienden die allemaal in het krijt staan bij deze professor chirurgijn, ik zal me dus niet gauw vervelen.
Alleen… een bontkostuum in dit weer??? Vannacht, ja, maar ik denk dat ik ga beginnen met Gork Light, wil ik niet wegsmelten.
Tot morgen!