Met mijn twee zonen in onze Gentse burcht
Zeg nu nog eens dat het Gravensteen niet mooi is!
Kinderen
Kijk ze, gewoon omdat ik zo trots ben op mijn ventjes 🙂
Hoest
Kijk, zo krijg je me dus echt kwaad.
Bart heeft al weken last van een deftige blafhoest. Veel kan ik er uiteraard niet aan doen, behalve hem een beetje bemoederen. Zelf zegt hij dat hij het maar echt krijgt als er een kou op zijn borst valt, zoals bijvoorbeeld in de onverwarmde gangen en kamers van ons huis. Granted, dat kan best zijn.
Gisteren was het zo erg dat hij toch wel hoestsiroop heeft genomen, of zijn longen lagen binnen de kortste keren ergens aan zijn en mijn voeten. Soit. Dokters zijn overbodig, vindt hij, dus ik laat hem maar doen.
Tot het me deze morgen opviel dat hij zijn auto ging aanzetten in de vrieskou (bevroren ruiten, weetuwel) zonder jas aan. Hmm. Dan is het in de gangen hier toch minstens tien graden warmer.
En dàn viel het me op dat hij geen winterjas draagt, wel zo’n kostuumvestachtig lang ding. Mooi, toegegeven, classy, stijlvol, cool, en absoluut niet warm.
‘Ik moet toch nooit buiten zijn, ik ga van mijn kantoor altijd recht de auto in’.
Yep. Behalve die volle vijf minuten dat hij Wolf gaat afzetten aan school, en het hele eind met hem meeloopt. Uit ervaring weet ik dat dat ver genoeg is om in de regen doorweekt te zijn, of – zoals nu – door en door koud als je geen jas aanhebt. Of het eindje naar het restaurant ’s middags. Ook geen jas voor nodig natuurlijk.
Het erge is, dat je een klein kind kan verplichten een jas aan te doen. Een volwassen man met een blafhoest blijkbaar niet. En dat verstand? Dat heb ik al jaren geleden opgegeven.
Grr. Dat hij zijn warme melk met honing in het vervolg zélf maakt. Né.
Soms…
Soms besef je ongelofelijk goed hoe graag je hem ziet, en hoe graag hij jou ziet.
En dan zit je ’s morgens vroeg achter je scherm met een krop in je keel.
Bourgondiër
Gisteren een ‘feestje’ gehad met de schoonfamilie: een oudtante werd 85 jaar, en dat moest uiteraard gevierd worden. Ik keek er naar uit, en wel om diverse redenen:
– ik had die familie al in geen tijden meer gezien, en Barts neef en diens vrouw zijn best te pruimen :-p
– er waren nog andere kinderen, zodat ook Wolf zijn bezigheid zou hebben
– het kader was prachtig: een kasteeltje in een mooi landgoed, met vijver, grasveld en veel bomen
– het eten de vorige keer was er magnifiek, en was ook deze keer écht wel lekker:
* Champagne Bernard Brémont, degustatiebordje
* Croque van mozzarella en winterprei met gerookte paling en “Granny Smith”
* Goudbrasem in mosterdkorst, bloemkoolsausje opgewerkt met hazelnootolie
* IJsgekoelde bessenjenever (of bessensorbet, sowieso aan mij niet besteed dus voor Bart)
* Filet van hertenkalf met wildjus, spitskool en boschampignons, mousseline van wintergroentjes
* Valhrona-chocolade met specerijen en sorbet van pommelo’s
* Koffie
Jammer alleen dat dat Bourgondische idee zich ook zo manifest vertoont op het lichaam :-p Iemand een goed dieet?